The Circuit of Love
در حلقه ی عشق

Salam, mamnunam , va hamchenin az axe por nour, faghat in ke eykash oun jomleye arabi ham be farsi boud, ta bishtar mifahmidim chi gofte.be har hal shad bashid va sarboland...

erfan
man alan ye chizi too maye haye kaf andar kafam!!!
bavaret nemishe kole shear ra ta akhar ba in pish zamine khoondam ke male molana ast!!
badesh ke fahmidam male tost, taze fahmidam kojam!!
vaghan tabrik migam, aali bud, prefect bud, bi nazir bood, Mucho prefecto, marhaba ....
jedi inaro ketab mikoni?
albate shearaye digat ham daste kami az in nadare, masalan man asheghe oon sheare jenian hastam, ama in vaghan shahkare adabi, falsafi va erfani bood.
mersi

سلام گلرخ جان، ممنون که سر زدی. ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ...یعنی "شما کام نا کام پس از آن خواهید مرد" و هيهات هيهات لما توعدون یعنی "آوخ، آوخ از آن چه [به دروغ] به شما مژده داده اند" (این را کفر در مورد عشق بیان می کند) و هم الوارثون برگرفته از عبارت "اولئک هم الوارثون" به معنی "ایشان که دارنده ی مرده ریگ اند" هست. امیدوارم که تونسته باشم کمک کنم؛

ممنون پدرام جان. متاسفانه خیلی وقته که نمی تونم (و سعی نکردم) شعر کلاسیک بنویسم. داستان شعر نوشتن من داستان این بیته که می گه "دل چو پرگار به هر سو دورانی می کرد/ وندر آن دایره سرگشته ی پابرجا بود". زمانی که این شعرها رو می نوشتم خودم رو در دنیایی از فلسفه و عرفان اسلامی و آثار سهروردی و این عربی و ... غرق کرده بودم. کلمات هم در ذهنم مدام در حال زنگ زدن بودند. با هم جفت می شدند و بی آن که اختیار من باشد می زاییدند و طرب می کردند. هر چه قدر هم که خاموش می ماندم باز هم صدای کلمات (و نه حتی معنا و مینوی آن ها) مرا بر می انگیخت. غزل به زعم من از همین صدای زنگ کلمات آهنگ می گیرد و معانی هر کلمه باید با آوای اش، در مینوی مجرد با هم یکی باشند تا آن کلمه شایسته گفتن باشد و آن شعر نیکو شود. ولی، این گون که امروز فکرم از آن آواها تهی شده و زنگ درایی به گوش نمی رسد، حقه دلم نیز از آن حلقه ی معانی دور شده و تنگ تنگ واژه ها و واکه ها از ذهنم گسیخته. این گسیختگی و دوری جستن از شعر کهن، از آن جا شروع شد که آن را در دنیای امروز هنری آفریننده نمی دانستم و بی هودگی اش در ابراز سخن های امروزی مرا وادار کرد که به شعر نیمایی و سپید و... روی بیاورم. زاغی که می خواست راه رفتن از کبک بیاموزد، راه رفتن از یاد ببرد و پروازی هم نیاموخت. چیز دیگری هم که رشته ی سخنم را برید این حقیقت بود که در یک زمان نمی شود به چند کار گماشته بود و هر یک را به روی نیکو سرانجام داد. موسیقی و آواز از سویی، شعر و سخن و تفکر از سویی، نقش کردن و نقش جستن از سویی، اشتغال به تحقیقات دیرینه شناسی از سویی و اندبشه ی ریاضی مند کردن الگوی تکامل موجودات زنده از سویی و سودای گردآوردن یک فلسفه ی جامع زیبایی شناسی هنر ایرانی از سویی دیگر همه و همه در دوران دل سرگشته بر آشوب هیولانی تاریک سرانجام من می افزودند. ناچار ازین همه امروز با یکی دوتا بیشتر عهد اخوت ندارم و با دیگران شان سرناز و نامهربانی برآورده ام. یکی از آن ها که دیگر ذهنم را از ترنم اش خالی خواسته ام همین شعر گفتن و سخن های رنگ رنگ بافتن و در هجر یار سفر کرده و معشوق از دست گریخته جامه دریدن بود؛ شاید ازین پس توانستم در آن چه برایم مانده اندکی عمیق تر شوم. امید که آن چه کرده ام، در نظر دوستان و دیده ی پرودگار، کفران نعمت و دراز دستی و ناشکری ننماید و سودای آن چه در سر دارم، از برای نفس پرستی و خویشتن انگاری و حب ذات نبوده باشد؛

شعر از خودت بود؟! ای وای من فکر کردم از مولاناست

عالي بود

مستان سلامت می کنند...

.ممنونم شهره جون. دستت درد نکنه

:)
Ye pishnehad: sherato intori postkon ta mituni, yani toe ye poste mojaza ke faghat hamun sher bashe o matlabe digei nabashe... intori kheili behtar khunde mishe, daghightar
merci Erfan aziz

Dobare Salam, va in bar ham mamnun az tarjome...

Shere Ghashng Va Por Mafhoumi Boud Erfan jan, Mersi :)

در غلبات سروده شده پس
;))
برا همینه که همه از خوندنش لذت بردن

سلام چه شعر زيبايي

اگه درست باشه ادما بايد از خداشسون باشه زود تر به وصال برسن
اما هيهات لما توعدون

دست و بال ما رو به رنجير كشيدن ا

اينطور نيست؟/

gofti ke Molana dasteto gerefte bud mogheyi ke ino mineveshti,, vali fekr konam na tanha molana balke Hafezam dasteto gerefte bud :D....chon akharesh mese ghazaliate hafez ke esme khodesho miare to ham esme khodeto avordi :D


dar har surat kheilii ghashang bud... in tu hamun maye sherayie ke un ruz dashtam behet migoftam

azin shera baz gofti bezar inja......

شعری خیلی زیبا و خواندنی بود. تیتر مطب رو خودتان انتخاب کردید؟ "ثم انکم بعد ذلک لمیتون" را میگویم.

ما کار و دکان و پیش را سوخته ایم
شعر و غزل و دوبیتی آموخته ایم
جز "دوک" که او جان و دل و دیده ی ماست
جان و دل و دیده هر سه را سوخته ایم

حالا زدم تو خط مولانا!!!!؛

!حالا چوب کاریمون نکن دیگه

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو
هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن
وآنگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو
رو سینه را چون سینه‌ها هفت آب شو از کینه‌ها
وآنگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو
باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی
گر سوی مستان می‌روی مستانه شو مستانه شو
آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده
آن گوش و عارض بایدت دردانه شو دردانه شو
چون جان تو شد در هوا ز افسانه شیرین ما
فانی شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شو
اندیشه‌ات جایی رود وآنگه تو را آن جا کشد
ز اندیشه بگذر چون قضا پیشانه شو پیشانه شو
قفلی بود میل و هوا بنهاده بر دل‌های ما
مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو
بنواخت نور مصطفی آن استن حنانه را
کمتر ز چوبی نیستی حنانه شو حنانه شو
گوید سلیمان مر تو را بشنو لسان الطیر را
دامی و مرغ از تو رمد رو لانه شو رو لانه شو
گر چهره بنماید صنم پر شو از او چون آینه
ور زلف بگشاید صنم رو شانه شو رو شانه شو
شکرانه دادی عشق را از تحفه‌ها و مال‌ها
هل مال را خود را بده شکرانه شو شکرانه شو
یک مدتی ارکان بدی یک مدتی حیوان بدی
یک مدتی چون جان شدی جانانه شو جانانه شو
ای ناطقه بر بام و در تا کی روی در خانه پر
نطق زبان را ترک کن بی‌چانه شو بی‌چانه شو

اینا شوره، نه شعور، اینا شعاره، نه شعر، اما خاله از خواهرزاده تعریف نکنه، خوب کی بکنه؟

!تا باشه ازین رضا ها باشه و ازین بی ادبی هاش، ما مخلصتم هستیم، هوارتا

.ممنون عاطفه خانم

من نمی گویم که آن عالیجناب
هست پیغمبر ولی دارد کتاب

هفت شهر عشق را عطار گشت
ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

aali bud. Avval fekr kardam ye sher az molanast ke labod khundinesh o linkesh ro gozashtin!
aali bud :)

mersi

.به به، سمانه خانم، دستت درد نکنه چه خوب کردی اومدی. خوش حالم کردی. ممنونم

فوق العاده بود
بیشتر از این سوادم نمی رسه... امیدوارم یه روزی کلمه به کلمشو بفهمم
ممنون عرفان جان

ino man vase Erfan neveshtam....
to chera mikhunish akhe :-?

!مائده این قدر ملت رو موشک بارون نکن، موشک های شهاب سه رو نگه دار برای دشمن

اینم یه حامی دیگه
بفرما مائده خانم تحویل بگیر
:->

erfaan jaan mamnoon
kheili gashange
baraaie residane be hazrate doost liaagat mikhaad ke maa nadaarim
aziz hazrate molaanaa yaaret baashe o dar panaahe hagh hamishe movafag baashi o be sooie hazrate doost ravi
kheili mikhaamet

.کی گفته لیاقت نداری؟ یه دل صاف می خواد که تو داری. ممنونم ازت عزیزم

!!!پس نکنه مائده موهاش تموم شد که یه دفعه غیب شد

راستش اين شعر در ارتباط با برخی آیات سوره ی مومنون نوشته شده. کفر به انسان نهیب می زند که عشق چیست و آن چه شما را بدان وعده داده اند دروغی بیش نیست. در پاسخ این کنایه، انسان پاسخ می دهد (به نفس خویش) که معشوق خود من هستم و اگر تو نیز با من بپیوندی از جرگه ی وارثین در خواهی آمد. در ابیات بعد نیز معلوم می شود کسی که از زبان گوینده صحبت می کند در واقع خود معشوق است و گوینده ی شعر خود در پی پیوستن به معشوقی ست که اکنون از زبان او سخن می گوید. بنابراین اگر آن طور که گفتی این بیت تغییر کند هم ارتباط معنوی ابیات به هم می ریزد و هم پاسخ بیت قبل که از زبان کفر بوده است، بی پاسخ رها می شود؛ به هر حال ممنونم شریف جان؛

آخه اینجوری که نمیتونم ، باید بدونم چه چیزایی خوردی ، چه علایم دیگه ای داری ، دل درد هزار تا علت میتونه داشته باشه ، اینم باید بدونم گرمی بهت میسازه یا سردی ؟ آخه چرا اینهمه طولانی شده ، نگرانت شدم ، حالا اون خاکشیر رو امتحان کردی ؟ تو رو خدا ببین در ذیل شعر وشاعری بحث چه چیزایی که این بشر نمیکنه !!!!!!!!!!!ه

.من الان باید برم سر کلاس. بعدا برات توضیح می دم

عجب!
واقعا آفرین داره
دستت درست!

!عجب از شما که قدم رنجه کردین! دستت درد نکنه

daste shoma dard nakone,,, un ruzhaye ghashange kal kal dige abo gel bud?........