The Circuit of Love
در حلقه ی عشق

ترجمه ی این شعر پیش کش به "علی جریته" که چشم اش تر شد...

ماه بر کشیده سر از باختر

بادها از کران دیگر سو

بر شانه هایم جامه ای ست گرمابخش

نادیدنی از بال هایی برگشوده

تا بوسه ای دزدد لبانم را

از گزش حیرت زده ی سرماوار

انباز ماه تاب سیم آگین

ابرهایی انعکاس من اند

نرم پوش و سپید

رویایی رویای حقیقت می بیند

تا چه بوده مگر در بهشت رویامان

بی زمانی

بی جانبی

بی چگونگی

خیال حوصله ی بحر می پزد

رنگ از من است

برگ از من

درخت از من است

مرگ از من

تا جدامان کند مگر

از فریب جدایی

نخواهم در افتادن

جز اندر عشق، به پروازی، فراغتی

چون ماه

چو شهبازی از دست پادشاه

کز شاخه ی من با نفسی پرید

نور پدری ست که می بینمش

مهر مادری ست که می دانمش

چهره اش، شیرش، دستش

یکسو نگران، در آینه ی ماه

تا آن زمان که آسمان گشوده شود

به ستاره ی روز

پس خواهم دید، ماهی، بی نگریستن

خواهم یافت راهی بی جستن

آن گاه

چون شرابی که بر زمین

در رنگ های پاییز

که آغشته به رویا

بر خویش دلالتی ست

عرفان خسروی

(آبان یک هزار و سیسد و هشتاد و پنج)

Autumn's Fall, Moon's Rising

The Moon rises on the right,

winds rise from the left.

Draped over my shoulders...

an oversized layer of invisible feathers

limiting the night's chill

to cool kisses

on pinkening cheeks.

Soft white dreamy clouds

lit up by the Moon's reflection

initiate reflections of my own.

Dreaming dreams...

of what to dream of

when all dreams

have come to be

What would Our Dream be

when already in paradise ?

Resurretion of timelessness...

dismemberment

into eternal membership

with one and All...

Leaf, you have been painted

with my colors.

Tree, I am you, you are me.

'Till death do us part

from the illusion of apartness

No,

I am not falling...

I am rising in love

over and over again

like the Moon

Transformed

I am a hawk in the night

who,

taking flight from my own sleeve

from my own branch

rises on the breath

of the wolf's howl of longing...

I see the light of the Father

I feel the love of the Mother

his shine and her touch

joined in the moon's

reflection and gravity.

And suddenly

the whole sky opens

to the single star

that all stars point to.

I release my breath

I let go, I let go

and float down to earth

a leaf in full color

filled with dreams

sufficient unto Oneself,

Ourself.

epp Naelapea

(October 2006)