The Circuit of Love
در حلقه ی عشق

Music I used here, for background of declaim is one of my works, based on Turkmen “Hoodi”, “Lale” or “Lalayi”, also Turkmen crossbow (Zanburak) and fiddle (Kamanche). I mixed the tracks, which are recorded from three different “Hoodies” (one of them accompanying with Kamanche) with the Zanburak, and at last, with declaim, as a musical collage. You can find how the musical intervals between song of children and old women, plus polyrhythmic music of Kamanche and Zanburak, play an important role in creating atmosphere based on the poem. I can’t call it an avanzar or postmodern art, because, in this century, the folklore art is avanzar itself. I used them, without any change in base, but in composition, which is not more bizarre than the original art.

گريه ايست ايستاده پشت فرياد مرا

حنجره ام را می خراشد اين تيغ آبدار از تو

A cry is standing behind justice, to me

It’s scratching my pharynx, this bleedy blade, from inward

چه رقص هاست با تو ای غم که چنين خاموشی

نهيب می زندم سکوت

بی هيچ روشنا

هی فرياد کردم هی

پس من کی با تو کی من کی تو من پس کی با؟

نهيب می زندم سکوت

ای ناآشنا

چه رقص هاست

ای تو که نيستی

چه رقص ها

پله پله لولوی تاريک ام بالا آمد

تا آنجا که هر چه دويدم از خويش

خنجری دوستانه ام می نواخت

خون را از زير

گريه ايست ايستاده چشم ناشاد مرا

حنجره ام را می خراشد اين تيغ تاب دار از رو

A cry is standing, to my triste oeil

It’s scratching my pharynx, this bowed blade, from upward

Turkman Girls playing "Dutar"

باید اعتراف کنم، این شعر را یک بار دیگر، مدت ها پیش، فرستاده بودم، اما علاقه ی من به این شعر و موسیقی ای که برای آن (بر اساس لالایی های ترکمنی) تصنیف کرده ام، وسوسه ام کرد تا آن را دوباره بفرستم؛ نیز آن که مطمئنم بسیاری، این شعر و موسیقی آن را هنوز نشنیده اند.